داستان های کوتاه و خواندنی، جالب و مفید

ماهي قرمز هيچ جايي در فرهنگ ايراني و باستاني ما ندارد، اين ماهي که يکي از نمادهاي فرهنگ چين مي‌باشد در حدود 100 سال پيش بخاطر اسم عربي آن (سمک) به عنوان يک سين وارد سفره ما ايراني ها شد؛ اين ماهي در فرهنگ چين نمادي از مرگ است که چيني‌ها با آزاد ساختن آن در رودخانه‌ها حيات را به خانه خود بازمي‌گردانند. در تابلوي نقاشي هفت سين اثر حسين احياء در کاخ گلستان نيز اثري از ماهي قرمز مشاهد نمي‌شود.

 به هر حال به نظر مي رسد که رنگ سرخ اين ماهي به عنوان نماد يا نشانه پيروزي، شادي، سرزندگي و برکت معنا مي يابد. چنان که اهميت رنگ قرمز در ديگر سنت هاي نوروزي نيز ديده مي شود که از آن ميان مي توان به مواردي همچون تن پوش سرخ حاجي فيروز، نصب پارچه قرمز برسردر خانه­ها در برخي از نقاط  تاجيکستان، جشن نوروزي گل سرخ در بلخ افغانستان، به پيشواز نوروز رفتن با آتش جشن چهارشنبه سوري (سرخي) و طلب سرخي از آتش پاک و همچنين نهادن سيب سرخ بر سر سفره هفت سين، اشاره نمود. در ضمن برخي ار رفتارهاي مردم در برخي از مناطق ايران نشان مي دهد که فاکتور رنگ قرمز نيز در انتخاب ماهي قرمز براي آيين هاي نوروزي موثر بوده است. براي نمونه طي يکي دو سال گذشته در يکي از شهرستان­هاي اطراف اصفهان (همايون شهر) شاهد بودم که به خاطر هم زماني نوروز با مناسبت هاي سوگواري مذهبي مردم که باورهاي عميق مذهبي دارند، به دليل رنگ قرمز ماهي از خريد آن خودداري مي کردند و اکثر فروشندگان ماهي براي راضي کردن مردم، انواع سياه رنگ (با خال هاي درشت سياه يا تمام سياه) اين ماهي را به فروش مي رساندند.

 اگر ورود ماهي قرمز از چين به ايران، دليل کافي براي مخالفت گروهي از به اصطلاح دوستداران فرهنگ ايراني با اين جاندار زبان بسته است پس در بسياري ديگر از موارد هم بايد تغييرات اساسي در زندگي خود ايجاد کنيم تا کاملا ايراني شويم. براي نمونه بايد از نوشيدن چاي نيز خودداري کنيم و همه چايخانه هاي سنتي را هم تعطيل کنيم؛ چون گياه چاي نيز از کشور چين به ايران وارد شد و تا سال 1275 خورشيدي در ايران کشت نمي شد و حتا واژه چاي يا چا نيز يک واژه چيني است. همين طور است موارد ديگر مانند ظروف چيني و غيره.