مادر، اي باغبان هستي من، برای بهتر روييدنم تو باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کرد. و برای  پروراندنم آغوش گرم تو بود که بالنده ام ساخت.


دو موجود هستی گرامی تر است
یکی میهن و دیگرش مادر است

ستایش کنم زن که او مادر است
که مادر سزاوار زیب و زر است

تو ای مادر من نوای میهن من
کنم خواب در اغوشت ای سرور من

آبروی اهل دل از خاک پای مادر است

هرچه دارند این جماعت از دعای مادر است

آن بهشتی را که قرآن می کند توصیف آن

صاحب قرآن گفتا زیر پای مادر است