امام زمان (ع) چهارشنبه 3 مهر1387 13:27

حجت پسر حسن (مهدی) فرزند امام حسن عسگری(ع) و نرجس است.  در شهر سامرا متولد شده و در ۵ سالگی به امامت رسیده‌است. دو غیبت دارد، غیبت صغری (کوتاه) حدود هفتاد سال و غیبت کبری که هنوز ادامه دارد.  امام دوازدهم شیعیان منجی عالم است و پس از ظهور جهان را پر از عدل و داد می‌کند و او آخرین امام (دوازدهمین امام) است. وجود روایات در خصوص ظهور و خروج قائم آل محمد و انتظار شیعیان در طول سالیان دراز، نه تنها موجب انشعابات متعدد در شیعیان گردید بلکه همواره موجبات حساسیت و یا نگرانی زمامداران وقت را فراهم می آورده است.
همینطور روایت دیگری که مشخصاً « قائم » را امام دوازدهم یا « نهمین فرزند از نسل
حسین بن علی » معرفی میکند، موجب حساسیت یا نگرانی خلفای عباسی مخصوصاً بعد از امام هادی، علی بن محمد شده بود. بهمین دلیل شیعیان نزدیک به « ناحیه مقدسه برای حفظ خود وامامان خود بسیار رازداری و تقیه می نمودند.

 

تولد

بنا بر اکثر روایات شیعه ، حجت بن حسن در نیمه ماه شعبان، سال ۲۵۵ (قمری) در شهر سامرا به دنیا آمده‌است.

اختلاف در تاریخ تولد ایشان بین سالهای ۲۵۴ ،۲۵۶ ،۲۵۷ ه.ق در ۸ شعبان ، ۲۳ رمضان یا ۱۹ ربیع الاول میباشد.بعضی این اختلافات ازجمله در تاریخ تولد را بدلیل وجود حالت تقیه درآن سالها میدانند که اطلاعات تفصیلی مربوط به آن حضرت، تاریخ تولد و حتی نام وی تا سالها از عامه مردم مخفی نگه داشته میشد.
پس از مرگ
محمد عسگری، چون مردم از ایشان فرزندی را نمیشناختند بنا را به اتمام امامت گزاردند. اما گروهی به سرکردگی عثمان بن سعید گفتند فرزندی از وی وجود دارد که تابحال در سردابی پنهان بوده‌است و امام اوست: «آن امام مرا [عثمان] میان خود و مردم میانجی گردانیده. اگر هر سخنی دارید به من گویید و هر پولی دهید به من دهید.»

در آن زمان برادر حسن بن علی العسکری، فردی بنام جعفر بن علی اعلام کرد که برادرش هیچگاه فرزندی نداشته‌است. وی بعدها در میان شیعیان به جعفر کذّاب شهرت یافت.

نام

در حدیثی از محمد پیامبر اسلام، نقل شده است که مضمون آن چنین است : « مهدی از نسل من است. نام او همنام من و کنیه اش هم کنیه من است...»
برخی از شیعیان از بردن نام اصلی وی « محمد » ابا می کنند و هنوز با « م.ح.م.د » از وی یاد می کنند، البته بسیاری نیزاین منش را حاصل عمل به
احادیثی میدانند که از جو شدید تقیه یا خفقان علی الخصوص از عصر پدر وی حسن بن علی العسکری و پس از آن از عصر غیبت صغری و غیبت کبری باقی مانده است.

از ایشان با القابی همچون حجة ابن الحسن ، قائم آل محمد ، بقیةالله ، ولی عصر ، صاحب الزمان و ... از امام دوازدهم خود نام می برند.

 والدیـن

پدر وی « حسن بن علی العسکری » بود. وی بدلیل حساسیت خلفای عباسی معاصر در میان پادگان نظامی تحت محافظت شدید بود، بهمین دلیل شیعیان او را با لقب « عسکری » ( لشگری ) می شناسند.

مادر وی نرجس که در میان شیعیان بنام نرجس خاتون مشهور است. برخی از روایات رسیده حاکی از آنست که نرجس خاتون حتی تا زمان نزدیک به وضع حمل، هیچگونه نشان ظاهری از حالات بارداری نداشته است.

از دیگر القاب او حجت، قائم و خلف صالح است که مشهورترین آنها مهدی می‏باشد.


دوران امامت

از دیدگاه شیعیان دوران امامت وی به سه دوره غیبت صغری، غیبت کبری و ظهور تقسیم می‌شود.

غیبت

«غیبت» به معنای ناپیدا بودن در مقابل «ظهور» است ولی «ناپدید بودن» در مقابل «حضور» نیست. بنا بر اعتقاد شیعیان غیبت دوره‌ای است که امام در میان مردم ظهور ندارد و به دو دوره غیبت صغری(کوچک‌تر)و غیبت کبری(بزرگ‌تر) تقسیم می‌شود و با ظهور امام به پایان می‌رسد.

هانری کربن در توضیح معنای امام غایب می‌گوید:«صاحب الزمان عنوان ویژه امام غایب است. کسی که برای حواس ظاهری ناپیدا، ولی حاضر در قلب مومنان است.»

غیبت صغری

این دوره از مرگ حسن پسر علی (عسکری) در سال ۲۶۰ ه.ق. آغاز شده و تا سال ۳۲۹ ه.ق. به طول انجامیده‌است. در این دوره چهار نفر نائب خاص امام زمان بوده‌اند و شیعیان از طریق آنها با امام در ارتباط بوده و مسائل خود را طرح می‌کرده‌اند. در زمان غیبت صغری چهارتن از بزرگان شیعه وکیل و سفیر و نایب خاص حجت بن حسن بودند.

غیبت کبری

غیبت کبری از مرگ چهارمین نایب خاص امام مهدی در سال ۳۲۹ (قمری) آغاز می‌شود و تا ظهور او ادامه خواهد داشت. روایت شده‌است: مردم از امام در غیبتش همان گونه بهره مند می‌شوند، که از خورشید پشت ابر.

علائم ظهور

 توقّف خورشید، هنگام اوّل ظهر تا وسط وقت عصر.

 طلوع خورشید از مغرب

گرفتن ماه در آخر آن ماه، برخلاف عادت

بعد از ظهور

بعد از ظهورش زمین نعمت‌های خود را نشان می دهد و امنیت برقرار می گردد و تمام ۲۷ رشته علم که قبل از ظهور فقط ۲ رشته آشکار بود ،معلوم می گردد

نوشته شده توسط منوچهر دانای  | لینک ثابت |